الشيخ عباس القمي ( مترجم : محمد محمدى اشتهاردى )

79

كحل البصر في سيرة سيد البشر ( سيرت پيامبر اعظم و مهربان ) ( فارسى )

رفت . مغيره در زمان خلافت عثمان ، قاضى بود ، و در جنگ صفّين در ركاب آنحضرت با دشمن مىجنگيد ، او بعد از على ( ع ) با « امامه » دختر عاص بن ربيع ازدواج كرد و از او داراى پسرى به نام يحيى گرديد . و امّا عبد الله و سعيد ، دو پسر ديگر نوفل ، علماء از آنها نقل روايت مىكنند . و امّا عبد الرحمن و ربيعه ، پسران ديگر نوفل ، داراى فرزندى نيستند ، و كسى از آنها نقل روايت نكرده است . 3 - نگاهى بر زندگى ربيعة بن حارث ، پسر عموى ديگر پيامبر ( ص ) كنيهء او « ابو اروى » بود ، و زمان پيامبر ( ص ) را درك نموده بود ، رسولخدا ( ص ) در فتح مكّه در مورد او ( اين قانون كلّى ) را اعلام كرد : « هر گونه خونخواهى كه در زمان جاهليت بود ، زير پايم قرار دارد ( يعنى باطل است ) و خونهاى ريخته شده در زمان جاهليت ، نبايد تعقيب شود ، و من نخستين خونى را كه از بين بردم خون پسر ربيعة بن حارث مىباشد « 1 » . توضيح اينكه : پسرى از ربيعه بنام « ادم » ( يا به نام تمام ) در زمان جاهليت كشته شد ، پيامبر ( ص ) مطالبهء خون او را در اسلام باطل اعلام كرد ، و براى ربيعه چيزى در رابطه با اين خون ، قرار نداد . ربيعة مدّتى در تجارت ، شريك عثمان بود ، و بسال 23 هجرت در زمان خلافت عمر از دنيا رفت .

--> ( 1 ) از عبد اللّه بن عمر روايت شده كه گفت : هنگامى كه سورهء نصر بر پيامبر ( ص ) نازل شد ، وسط روزهاى تشريق ( روز دوازدهم ذيحجه ) بود ، پيامبر ( ص ) دريافت كه پايان عمرش نزديك شده است ، بر شتر غضباء سوار شد و پس از حمد و ثناى الهى فرمود : « اى مردم همهء خونهاى جاهليت ، هدر است ، نخستين خونى كه هدر است خون پسر ربيعه مىباشد كه بنو ليث يا هذيل او را كشتند ( مؤلّف ) .